Αθήνα, 2 Ιουλίου 2001

Σκέψεις μετά το θάνατο της ΣΟΝΙΑΣ

Nίκος Κων. ΚΑΡΑΝΤΑΚΟΣ

Ένας ασυνήθιστος άνθρωπος

Δυστυχώς δε σε γνώρισα,
ούτε συνεργάστηκα μαζί σου.
Απλά είχαμε συναντηθεί,
μια δυο φορές, φευγαλέα στο διάδρομο.

Όσοι συνεργάστηκαν μαζί σου,
εκφραζόντουσαν με όχι και τόσο
κολακευτικά λόγια για σένα.
Έδειχνες ότι δεν είσαι ένα
συνηθισμένο άτομο.

Εκείνο που δε μπορούσε
κανείς να αμφισβητήσει,
είναι ότι είχες τον άρρωστο επίκεντρο
και το συμφέρον του σαν στόχο.

Σ' αυτόν αφοσίωσες πολλές δεκαετίες
και γι' αυτόν ανάλωσες το χρόνο σου.

Η πληροφορία για το ατύχημά σου, μπορώ να πω,
με άφησε προκατειλημμένο και αδιάφορο.
Εξ άλλου παρόμοια ατυχήματα μπορούν να συμβούν.

Η είδηση του θανάτου και η απόφασή σου με συγκλόνισαν.
Στην πατρίδα μας παρόμοιες αποφάσεις,
δεν είναι και τόσο συνηθισμένες.
Για τη νεφρολογική ένωση, ήταν κάτι ασύλληπτο,
παρά το ότι τα τελευταία χρόνια στερήθηκε
αρκετά απ' τα αξιόλογα στελέχη της.
Όντας στη ζωή, διατηρούσες σ αυτή ανθρώπους,
ως υπεύθυνη στο κέντρο αιμοκάθαρσης
με τον μοναδικό σου τρόπο.
Φεύγοντας απ' τη ζωή, τους χάρισες ζωή!!!

Υποκλίνομαι στη γενναιότητα και την ωριμότητά σου.
Ήσουν πράγματι ένας ασυνήθιστος άνθρωπος.
Ειλικρινά σε ζηλεύω!

Με το παράδειγμά σου έδωσες
στην κοινωνία μια ακόμη ευκαιρία
για ένα σημαντικό μήνυμα.
Την νεφρολογική κοινότητα την έκανες εντυπωσιακά περήφανη.

Είναι πολύ φτωχά τα λόγια να προσδιορίσουν το
μεγαλείο της ψυχής σου και να περιγράψουν
το μέγεθος της προσφοράς σου.

Εκεί που θα πας θα συναντήσεις τους συναδέλφους σου,
το Γιώργο, τον Τάκη, το Γρηγόρη, τον Αντώνη,
και άλλους οι οποίοι θα σε υποδεχθούν
ασυνήθιστα με πολύ κολακευτικά λόγια.

Θέλω να σε διαβεβαιώσω ότι ένας άγνωστος
συχνά θα σε μνημονεύει και πολλοί οικείοι,
θα ζουν απ΄ την αγάπη σου.

Καλό Ταξίδι !!!